• آنالیز صورت پیش از جراحی بینی

    آنالیز صورت پیش از جراحی بینی

    آنالیز عکس صورت
    تصاویر پیش از عمل که از بینی بیمار گرفته می‌شود، اقدامی لازم برای جراحی زیبایی بینی یا رینوپلاستی است. شش زاویه استاندارد رینوپلاستی عبارتند از از زاویه جلو، مورب راست و چپ، نیمرخ راست و چپ و قاعده ای. زاویه‌های نیمرخ و مورب و جلویی در حالتی گرفته می‌شوند که سر بیمار در موقعیت صفحه افقی قراردارد به صورتی که موقعیت سر به حالتی است که خط فرضی که از جلوی کانال گوش بیرونی تا لبه پایینی کره چشم کشیده میشود، موازی با سطح افق باشد (تصویر زیر).

    نور پردازی باید به گونه ‌ای باشد که بینی به خوبی دیده شده و جزئیات در سایه قرار نگیرد.

    زاویه جلوی بینی
    برای قرار گیری درست در موقعیت عکس از جلو، باید بیمار در حالت افقی فرانکفورت قرار داشته باشد و هر دو گوش به صورت کاملاً متقارن دیده شوند. برای ارزیابی تقارن صورت را به پنج ستون مساوی و سه سطر افقی تقسیم کنید ( شکل زیر ).

    پهنای هر یک از پنج ستون صورت تقریباً برابر با فاصله بین گوشه دو چشم (به آن فاصله اینترکانتال گفته میشود) می‌باشد. پهنای قاعده بینی باید تقریباً در یکی از ستون‌ها جای بگیرد.

    تقسیم ارتفاع صورت به سه بخش مساوی، برای ارزیابی تقارن صورت مفید است. قدامی ترین بخش برجستگی بین دو ابرو، محدوده بین یک سوم بالایی و میانی را مشخص می‌کند.

    قاعده بینی (محل اتصال ستونک وسط سوراخهای بینی با لب بالایی) خط تقسیم بین یک سوم میانی و یک سوم پایینی صورت را تشکیل می‌دهد. بینی باید در یک سوم میانی صورت قرار بگیرد.
    خود بینی نیز به سه بخش افقی تقسیم می‌شود. استخوان‌های بینی یک سوم بالایی، غضروف‌های کناری (جانبی یا لترال) بالایی و ستیغ پشتی بینی یک سوم میانی و نوک بینی یک‌ سوم پایینی بینی را تشکیل می‌دهد.

    یک سوم بالایی بینی (استخوان‌های بینی)
    استخوان‌های بینی باید متقارن بوده و پهنای آنها تقریبا به اندازه ۷۵% فاصله بین دو گوشه چشم (اینترکانتال) باشد. انحراف یک سوم استخوانی بینی معمولاً با استئوتومی اصلاح می‌شود در صورتی که عدم تقارن استخوانی با افزایش استخوان باید درمان شود.

    یک سوم میانی بینی
    خطی که سر چماقی ابرو را به نقطه برجسته نوک بینی وصل میکند خط زیبایی ابرو – نوک بینی (brow-tip aesthetic line) گفته میشود. این خط کاربردی باید منحنی، متقارن و بدون شکستگی باشد. خط زیبایی ابرو – نوک بینی در زوایای جلو و مورب بهتر دیده میشود.

    بدشکلی های ناشی از ضربه یا جراحی های پیشین (مانند بدشکلی V معکوس) خط زیبایی ابرو – نوک بینی را خراب میکند. باریک بودن یک سوم میانی میتواند نشان دهد احتمال اختلال عملکرد دریچه بینی وجود دارد.

    یک سوم پایینی بینی (نوک بینی)
    تقارن و اندازه نوک بینی باید در پرونده پزشکی بیمار ثبت شود. در محل اتصال یک سوم میانی و یک سوم پایینی (نوک بینی) در حالت ایده آل یک شکستگی جزئی باید وجود داشته باشد. شکل نوک بینی ممکن است نرمال، باریک، پهن و توپی، مربعی، بی شکل یا شکاف دار باشد.

    زمانی که نوک بینی بررسی میشود مفهوم الماس زیبایی ، مفید است. این عبارت را شین (Sheen) برای اولین بار استفاده کرد. نوک بینی ایده آل شکل الماس مانندی ایجاد میکند که از دو نقطه اصلی ساخته میشود، شکستگی بالای نوک بینی و شکستگی نرمه زیر بینی (در خط میانی). ناحیه گنبدی (dome) غضروفهای پایینی میانی باید از هم ۵۰ – ۶۰ درجه واگرایی داشته باشند.

    واگرایی کمتر باعث میشود نقاط راس نوک بینی بیش از حد به هم نزدیک بوده و شکل منگنه ای یا نقطه ای ایجاد کنند. موقعیت و پر بودن غضروف جانبی پایینی بینی در گردی نوک بینی نقش دارد.

    زاویه پهلو یا نیمرخ
    مشخصه های غالب نیمرخ بینی برجستگی و چرخش نوک بینی و کانتور پشت بینی است. در حالی که چند روش برای اندازه گیری آن وجود دارد، معمولا به بیرون زدگی یا برجستگی بینی، به عنوان فاصله نوک بینی از صفحه قدامی فیشیال یا صورت یاد میشود. صفحه صورت با خط عمودی فرضی که دماغک یا نازیون (nasion) که عمیقترین نقطه استخوانی ریشه بینی است را به نقطه ای که شیار پره بینی چین نازولبیال را قطع میکند، مشخص میشود. اغلب برجستگی بینی نسبت به طول کلی بینی بررسی میشود.
    زاویه مورب
    موقعیت سر در تصاویر مورب راست و چپ زمانی در حالت درست قرار دارد که نوک بینی بر برجستگی گونه مماس شود. این زاویه برای نشان داده خط زیبایی ابرو – نوک بینی ایده آل است.

    تقارن و برجستگی پشت بینی در این زاویه به خوبی میتواند بررسی شود.

    زاویه قاعده ای بینی
    برای بررسی قاعده بینی، سر بیمار به عقب خم میشود تا زمانی که برجستگی نوک بینی در نقطه میانی بین ابروها در طول محور زاویه دید جراح قرار بگیرد (شکل زیر). شکل قاعده بینی در حالت ایده آل یک مثلث با اضلاع مساوی است. این مثلث را میتوان به سه قسمت تقسیم کرد به طوری که سوراخهای بینی دو سوم پایینی را تشکیل دهند.

    یک سوم باقی مانده، از لوب زیر بینی تشکیل میشود. سوراخهای بینی باید متقارن و تخم مرغی شکل باشند. عدم تقارن سوراخهای بینی وضعیتی است که باید علت آن مشخص شود. از دلایل احتمالی عدم تقارن سوراخهای بینی میتوان به رترکشن (عقب کشیدن) پره بینی در اثر اسکار، جراحی بینی قبلی، تغییر موقعیت نوک تیغه بینی و عدم تقارن مادرزادی سوراخ بینی اشاره کرد.
    پهنای قاعده بینی در زاویه قاعده ای مشخص میشود. پهنای ایده آل قاعده بینی دقیقا برابر با پهنای فاصله اینترکانتال می باشد.

    بین شش زاویه استاندارد عکس بینی، ضخامت بافت نرم و پوست در زاویه قاعده ای بهترین دید را دارد اما همیشه باید با لمس تایید شود. غضروفهای کناری پایینی برخی افراد را میتوان از طریق پوست تقریبا شفافشان دید. افرادی که پوست ضخیمتری دارند، اغلب پس از جراحی ادما و هایپرتروفی غدد سباسه را بیشتر تجربه میکنند.

    این مطلب را به دوستان خود معرفی کنید
    ارسال نظر برای این مطلب →

ارسال نظر

Cancel reply
این مطلب را به دوستان خود معرفی کنید